Research at TNO

Share

กลุ่มวิจัยของสถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติประกอบด้วยนักวิจัยจากหลายประเทศ และมีความหลากหลายของหัวข้อในการทำงานวิจัย โดยมีตั้งแต่การศึกษาเกี่ยวกับระบบสุริยะถึงระบบของดาวฤกษ์ แล้วยังมีการศึกษาเกี่ยวกับกาแล็กซีและจักรวาล โดยในกลุ่มงานวิจัยนี้มีนักวิจัยคนไทยที่ได้รับทุนไปเรียนแล้วจบกับมาทำงานกับสถาบันฯ และนักดาราศาสตร์ต่างประเทศที่มีประสบการณ์ในงานวิจัยเฉพาะทาง ทั้งยังมีผู้ช่วยนักวิจัย และ post-doctoral คลิกเพื่อดูรายชื่อของสมาชิกในกลุ่ม

 

Fast time resolution

การเกิดของดาวฤกษ์ วิวัฒนาการของกาแล็กซี เป็นกระบวนการที่ใช้เวลานานมาก โดยใช้เวลาล้านหรือพันล้านปีที่เดียว แต่อย่างไรก็ตามยังมีบางปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วในระดับวินาที ปรากฏการณ์แบบนี้มีการค้นพบไม่บ่อยนัก โดยปกติแล้วการค้นพบปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์นั้นจะมีการบันทึกและเก็บข้อมูลในเวลาน้อยสุดที่ 1 วินาที แต่ที่สถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ นักวิจัยได้ศึกษาปรากฏการณ์การบังดาวฤกษ์ด้วยดวงจันทร์ที่สามารถนำไปหาขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของดาวฤกษ์ โดยอาจจะเป็นดาวฤกษ์คู่ที่อยู่แยกกันก็ได้ โดยการศึกษานี้อยู่ในระดับ 0.001 ฟิลิปดา โดยการค้นพบและการศึกษาแบบนี้นำไปสู้การค้นพบสสารที่อยู่ล้อมรอบดาวฤกษ์เกิดใหม่ หรือดาวฤกษ์ที่อยู่ในช่วงวิวัฒนาการก็ได้

 

 

 

 

 


Cataclysmic variables

Cataclysmic variable (CV)  เป็นปรากฏการณ์ของดาวแปรแสงแบบฉับพลันแบบหนึ่งที่นักดาราศาสตร์ยังขาดความเข้าใจซึ่งต้องทำการสังเกตการณ์และศึกษาต่อไป การเกิดปรากฏการณ์นี้เกิดจากดาวฤกษ์หลักที่เป็นดาวแคระขาว โดยมีดาวฤกษ์มวลเบาโคจรรอบ โดยระบบของดาวแบบนี้เป็นที่น่าสนใจมาก โดยเฉพาะการระเบิด, Superhumps, การแกว่งไปมา, และการกระพริบแสง โดยการศึกษาปรากฏการณ์นี้มีตั้งแต่การศึกษาในแนวทฤษฎีและทางปฏิบัติ

 

 

 


NARIT EXTragalactic astronomy and COSmology (NEXTCOS) group

อะไรคือสาเหตุที่ทำให้เอกภพของเราเกิดการขยายตัว? การเกิดและวัฒนาการของกาแล็กซี กลุ่มของกาแล็กซีเป็นไปอย่างไหร? คำถามเหล่านี้เป็นหัวใจสำคัญของจักรวาลวิทยายุคใหม่และฟิสิกส์ดาราศาสตร์ เราสามารถทำความเข้าใจและไขปัญหาเหล่านี้ได้ด้วยการสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ เช่นการสังเกตปรากฏการณ์ Redshift ของกาแล็กซีและควอซาร์, การใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่ช่วยในการวัด เช่น Baryon Acoustic Oscillations (BAO), การสังเกตเกตร์ปรากฏการณ์ RSD (Redshift-Space Distortions), การศึกษา Gravitational weak lensing และสังเกตปรากฏการณ์ ISW (Intergrated Sachs-Wolfe) โดยการวิจัยของสถาบันฯนี้ มีตั้งแต่การวิจัยการเกิดของกาแล็กซีในทางทฤษฎี, SMBH (Super Massive Black Holes) ในด้านของ AGN (Active Galactic Nuclei)


Asteroseismology of stars across H-R diagram

  

Asteroseismology เป็นการศึกษาดาวฤกษ์ของนักฟิสิกส์ดาราศาสตร์ เป็นวิธีที่หาคุณสมบัติต่างๆ ของดาวฤกษ์ได้แม่ย่ำมากวิธีหนึ่งด้วยการอาศัยหลัการพิจารณาความถี่ของการสั่นแบบอะคูสติก อะคูสติกสเปกตรัมนั้นมีความอ่อนไหวและชี้ชัดต่อโครงสร้างภายในของดาวฤกษ์มาก โดยหากโครงสร้างภายในของดาวฤกษ์เปลี่ยนแปลงก็จะส่งผลอะคูสติกสเปกตรัมเปลี่ยนแปลงด้วยซึ่งเป็นเทคนิคการพิจารณาคุณสมบัติของดาวฤกษ์ที่ดีกว่าการศึกษาแบบเก่าที่พิจารณาจากสเปกตรัมหรือวัดความเข้มแสง

Exoplanet search

การค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะได้กลายเป็นที่สนใจ และท้าทายต่อนักฟิสิกส์ดาราศาสตร์ โดยในปัจจุบันมีการค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะเกือบ 2000 ดวง การศึกษาดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะมีความสำคัญอย่างมาก โดยเฉพาะการหาดาวเคราะห์ที่มีความคล้ายคลึงกับระบบสุริยะของเรา กลุ่มของนักวิจัยที่ศึกษาดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะของสถาบันฯจะมุ่งไปที่การศึกษาในรูปแบบสเปกตรัมและการทรานซิสของดาวเคราะห์

 

 

 


Study Jupiter's atmosphere

ศึกษาสภาพชั้นบรรรยากาศของดาวเคราะห์ โดยติดตามการเปลี่ยนแปลงชั้นบรรยากาศในทุกๆ ปี เช่น การเปลี่ยนแปลงจุดแดงยักษ์ของดาวพฤหัสบดี

 


Active Galactic Nuclei

นิวเคลียสดาราจักรกัมมันต์ (Active Galactic Nucleus: AGNs) เป็นที่ทราบกันดีว่ามือคือบริเวณศูนย์กลางของกาแล็กซีที่มีมวลหนาแน่นสูงและมีสภาพส่องสว่างของสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้าเกิน‎ปกติ เช่น วิทยุ อินฟราเรด แสงที่มองเห็นได้ อัลตราไวโอเลต รังสีเอกซ์ และรังสีแกมมาเป็นต้น และ AGNs เป็นวัตถุที่สว่างที่สุดในเอกภพของเรา โดยมันจะมีการลดลงของกาลอวกาศด้วยการพิจารณาในช่วงความยาวคลื่นแสงทั้งยังมีการลดลงของรังสีเอกซ์ในหลายๆวัน ซึ่งช่วยในการพิจารณาขนาดของใจกลางได้ โดยมันจะคงขนาดไปหลายวันแสง (เวลาที่แสงใช้เดินทางในหนึ่งวัน) โดยมวล ณ บริเวณใจกลางสามารถคำนวณได้จากกำลังส่องสว่าง จลนศาสตร์ของแก๊สและดาวฤกษ์ และมันมีขนาดอยู่ที่ 10^6 - 10^10 ของดวงอาทิตย์ โดยเชื่อว่าการแผ่รังสีจากแกนกลางดาราจักรกัมมันต์เป็นผลจากหลุมดำมวลยวดยิ่งซึ่งอยู่ที่บริเวณใจกลางของกาแล็กซี  กาแล็กซีที่มีนิวเคลียสดาราจักรกัมมันต์จะถูกเรียกว่าเป็น ดาราจักรกัมมันต์ (AGNs) มันถูกศึกษาด้วยนักดาราศาสตร์จำนวนมากตั้งแต่มีการค้นพบในปี ค.ศ. 1950 ขนาดของมันสามารถคาดคะเนได้จากการศึกษา “broad-line region” (BLR)  และมวลหลุ่มดำแบบยิ่งยวด (SMBH) ซึ่งเป็นการศึกษาที่สำคัญมากต่อ AGNs ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา รวมทั้งการศึกษาในส่วน isolated AGNs